Κέρδη από προμήθειες, υστέρηση έναντι δείκτη αναφοράς
Μια δεξαμενή σταθερού γινομένου μπορεί να αυξηθεί σε αξία δολαρίων ενώ υστερεί έναντι των ίδιων token που διακρατούνται εκτός δεξαμενής.
Εννοιολογική απεικόνιση, όχι πραγματικά δεδομένα αγοράς. Οι ετικέτες διαγράμματος μπορεί να χρησιμοποιούν ξεχωριστό απλοποιημένο παράδειγμα από τη μελέτη περίπτωσης.
Το σενάριο
Υποθετική εκπαιδευτική περίπτωση. Τα NOVA και USDX είναι φανταστικά token· το USDX θεωρείται ότι παραμένει αξίας ακριβώς $1 μόνο για να απομονωθούν τα μαθηματικά. Αυτό δεν είναι σύσταση πρωτοκόλλου ή πρόβλεψη αποδόσεων παρόχων ρευστότητας. Η Imani εισφέρει ένα NOVA αξίας $1,000 και 1,000 USDX σε απλουστευμένη δεξαμενή σταθερού γινομένου πλήρους εύρους. Βλέπει έσοδα προμηθειών να συσσωρεύονται και υποθέτει ότι αυτό σημαίνει πως η παροχή ρευστότητας υπερέχει αναγκαστικά της παθητικής κατοχής των δύο token.
Καθορίστε το σωστό εναλλακτικό σενάριο σύγκρισης
Η αρχική θέση αξίζει $2,000. Αγνοώντας προς το παρόν τις προμήθειες, έστω x τα NOVA και y τα USDX. Το αμετάβλητο γινόμενο είναι x × y = 1,000. Σε αυτό το εκπαιδευτικό μοντέλο, η οριακή τιμή της δεξαμενής είναι y ÷ x. Όταν οι εξωτερικές αγορές ανατιμολογούν το NOVA, οι συναλλαγές εξισορροπητικής κερδοσκοπίας μετακινούν τη δεξαμενή προς αυτή την τιμή και μεταβάλλουν τα περιουσιακά στοιχεία που αναλογούν στη θέση ρευστότητας. Η Imani δεν διατηρεί σταθερή κατοχή ενός NOVA.
Το χαρτοφυλάκιο σύγκρισης απλώς διακρατεί ένα NOVA και 1,000 USDX εκτός δεξαμενής. Υφίσταται την ίδια εξωτερική μεταβολή τιμής NOVA, αλλά δεν αναπροσαρμόζεται μέσω του μηχανισμού της δεξαμενής. Η σύγκριση της θέσης ρευστότητας μόνο με την αρχική αξία $2,000 θα απαντούσε αν κέρδισε ή έχασε δολάρια. Η σύγκριση με τις αμετάβλητες συμμετοχές token απαντά διαφορετικό ερώτημα: αν η υπηρεσία ρευστότητας βελτίωσε το αποτέλεσμα σε σχέση με τη διακράτηση των ίδιων αρχικών στοιχείων.
Όταν το ευμετάβλητο token διπλασιάζεται
Ας υποθέσουμε ότι το NOVA ανεβαίνει στα $2,000. Λύστε y ÷ x = 2,000 μαζί με x × y = 1,000. Το αποτέλεσμα είναι x = √0.5, περίπου 0.707107 NOVA, και y = √2,000,000, περίπου 1,414.214 USDX. Επομένως, η θέση στη δεξαμενή αξίζει περίπου 0.707107 × $2,000 + $1,414.214 = $2,828.43 πριν από προμήθειες.
Το χαρτοφυλάκιο διακράτησης αξίζει πλέον $3,000: ένα NOVA στα $2,000 συν 1,000 USDX. Η θέση ρευστότητας υπολείπεται κατά $171.57, ή περίπου 5.72% αυτού του σημείου αναφοράς διακράτησης. Ωστόσο είναι $828.43 πάνω από την αρχική της αξία. Και οι δύο δηλώσεις είναι αληθείς. Ο όρος παροδική ζημία περιγράφει επίδραση σχετικής αξίας, όχι ισχυρισμό ότι η θέση πρέπει να εμφανίζει αρνητική απόδοση σε δολάρια. Μια αντιστροφή τιμής μπορεί να αλλάξει τη διαφορά, αλλά ούτε η αντιστροφή ούτε η πλήρης οικονομική ανάκαμψη είναι εγγυημένες.
Προσθέστε προμήθειες χωρίς να κρύβετε κόστη εκτέλεσης
Ας υποθέσουμε ότι η Imani λαμβάνει αξία προμηθειών $90, λογιστικοποιημένη χωριστά, στη διάρκεια αυτής της υποθετικής περιόδου. Η αντιμετώπιση αυτών των προμηθειών ως μετρητών εκτός της αναλλοίωτης σχέσης για μια απλουστευμένη σύγκριση δίνει $2,918.43 πριν από κόστη εξόδου. Έπειτα πληρώνει συνολικά κόστη συναλλαγών δικτύου $25 και επιβαρύνεται με πρόσθετα κόστη εκτέλεσης μετατροπής $15. Η καθαρή αξία γίνεται $2,878.43. Παραμένει $121.57 κάτω από το μικτό σημείο αναφοράς διακράτησης $3,000.
Για δίκαιη σύγκριση στην ίδια βάση, υποθέστε ότι η ρευστοποίηση του χαρτοφυλακίου διακράτησης θα κόστιζε και αυτή $10. Η καθαρή αξία του τότε είναι $2,990 και η διαδρομή ρευστότητας υστερεί κατά $111.57. Η λογιστική προμηθειών σε πραγματικές δεξαμενές μπορεί να μεταβάλλει τα αποθέματα ή να περιλαμβάνει χωριστές απαιτήσεις προμηθειών· το παράδειγμα διαχωρίζει σκόπιμα τις προμήθειες για να μην προσποιείται ακριβή περιγραφή πρωτοκόλλου. Παραλείπονται φόροι, τιμές token ανταμοιβής και επανεπένδυση. Αυτές οι παραλείψεις ανήκουν στις παραδοχές, όχι κρυμμένες σε μια εντυπωσιακή ετησιοποιημένη απόδοση.
Η πτωτική μεταβολή δεν είναι κατοπτρικό κέρδος
Αν αντίθετα το NOVA υποδιπλασιαστεί στα $500, η θέση στη δεξαμενή χωρίς προμήθειες γίνεται √2 NOVA και √500,000 USDX: περίπου 1.414214 NOVA και 707.107 USDX. Η αξία της είναι $1,414.21. Το χαρτοφυλάκιο διακράτησης αξίζει $1,500. Η σχετική υστέρηση είναι ξανά περίπου 5.72%, αλλά η δεξαμενή έχει πλέον και απόλυτη ζημία $585.79 από την αρχική αξία $2,000. Η κατοχή περισσότερων μονάδων του token που πέφτει δεν αποτελεί από μόνη της ένδειξη ευνοϊκού αποτελέσματος.
Το παράδειγμα υποθέτει ότι το USDX παραμένει στο $1 και ότι και τα δύο token παραμένουν μεταβιβάσιμα. Αν το υποτιθέμενο σταθερό στοιχείο χάσει τη σύνδεσή του ή ένα συμβόλαιο παραβιαστεί, το οικονομικό αποτέλεσμα δεν μπορεί να αποτυπωθεί μόνο από αυτόν τον τακτοποιημένο τύπο δύο τιμών. Ομοίως, η συγκεντρωμένη ρευστότητα εισάγει όρια εύρους και διαφορετική πορεία αποθεμάτων. Ο τύπος πλήρους εύρους δεν πρέπει να αντιγράφεται σε θέση στενού εύρους σαν να ήταν οι θέσεις εναλλάξιμες.
Τι απαιτεί πραγματικά η απόφαση
Η Imani χρειάζεται λόγο να πιστεύει ότι η αβέβαιη καθαρή αμοιβή παροχής ρευστότητας είναι αποδεκτή σε σχέση με τον κίνδυνο των αποθεμάτων, το κόστος συναλλαγών και τη λειτουργική έκθεση. Ένας συντελεστής προμήθειας δεν είναι υποσχόμενη πραγματοποιημένη απόδοση: ο όγκος συναλλαγών, το μερίδιό της στην ενεργή ρευστότητα, οι ανταγωνιστικοί πάροχοι και οι αξίες διακριτικών μπορούν να αλλάξουν. Η αναστάθμιση ή μετακίνηση εύρους δημιουργεί πρόσθετες συναλλαγές και μπορεί να οριστικοποιήσει έκθεση σε δυσμενείς τιμές.
Μια εναλλακτική είναι η διακράτηση των δύο αρχικών token χωρίς παροχή ρευστότητας. Μια άλλη είναι να μη διακρατείται κανένα, αφαιρώντας την έκθεση στο φανταστικό NOVA αντί να αλλάζει απλώς η μορφή της. Μικρότερη πειραματική κατανομή θα μπορούσε να περιορίσει τα εκτεθειμένα δολάρια, αλλά δεν θα εξάλειφε τον κίνδυνο συμβολαίου. Μια πειθαρχημένη εξέταση καταγράφει το σημείο αναφοράς διακράτησης, όλες τις ταμειακές ροές και ενιαίο χρόνο αποτίμησης. Χωρίς αυτά, ελκυστικές εισπράξεις προμηθειών μπορεί να αποσπούν την προσοχή από μεγαλύτερο κόστος ευκαιρίας ή πραγματική απώλεια κεφαλαίου.
Δοκιμάστε μεγαλύτερη μεταβολή του λόγου τιμών
Σε ξεχωριστό σενάριο χωρίς προμήθειες, το NOVA ανεβαίνει από 1.000 σε 4.000 USD. Η ίδια αναλλοίωτη σχέση δίνει 0,5 NOVA και 2.000 USDX: θέση στη δεξαμενή αξίας 4.000 USD. Η διακράτηση των αρχικών token θα άξιζε 5.000 USD. Η σχετική υστέρηση φτάνει το 20%, παρότι η αξία της θέσης σε δολάρια διπλασιάστηκε.
0.5 × 4 000 + 2 000 = 4 000 USD; 4 000 / 5 000 − 1 = −20%
Με τα προηγούμενα κόστη εξόδου, 40 USD για τη δεξαμενή και 10 USD για διακράτηση, απαιτούνται 1.030 USD χωριστά καταγεγραμμένων εσόδων προμηθειών ώστε να ισοφαριστεί το καθαρό σημείο αναφοράς των 4.990 USD. Είναι λογιστικό όριο του σεναρίου, όχι πρόβλεψη απόδοσης. Διαδρομές με ίδιες τελικές τιμές μπορούν να δημιουργήσουν διαφορετικούς όγκους, έσοδα και κόστη συναλλαγών.
Πού αστοχεί το σκεπτικό
Σύγκριση μόνο με την αξία εισόδου
Θετικές αποδόσεις σε δολάρια μπορούν να συνυπάρχουν με υστέρηση έναντι αμετάβλητων διακρατήσεων token.
Αντιμετώπιση του APR ως εγγυημένου
Τα έσοδα προμηθειών εξαρτώνται από την πραγματοποιημένη δραστηριότητα και τις μεταβαλλόμενες συνθήκες ρευστότητας.
Χρήση μαθηματικών πλήρους εύρους για κάθε δεξαμενή
Οι συγκεντρωμένες θέσεις έχουν διαφορετική συμπεριφορά αποθεμάτων και εκτός εύρους.
Ελέγξτε την απόφαση, όχι τη μνήμη σας.
Στο σενάριο διπλασιασμού, ποια χωριστή αξία εσόδων από τέλη απαιτείται για να επιτευχθεί το καθαρό σημείο αναφοράς διακράτησης $2,990, αν τα έξοδα της διαδρομής ρευστότητας ανέρχονται σε $40;
Εμφάνιση αναλυτικής απάντησης
Λύστε $2,828.43 + τέλη − $40 = $2,990. Τα απαιτούμενα έσοδα από τέλη είναι $201.57, λαμβάνοντας υπόψη τη στρογγυλοποίηση. Είναι $111.57 περισσότερα από τα υποτιθέμενα $90. Πρόκειται για λογιστικό όριο ισοσκέλισης αυτής της υποθετικής διαδρομής, όχι αναμενόμενο εισόδημα από τέλη ή εγγύηση.