Opłaty zarobione, benchmark nieosiągnięty
Pula o stałym iloczynie może zyskiwać na wartości w dolarach, a mimo to wypadać gorzej niż te same tokeny przechowywane poza pulą.

Ilustracja koncepcyjna, nie rzeczywiste dane rynkowe. Opisy diagramu mogą wykorzystywać osobny, uproszczony przykład zamiast danych z przypadku.
Sytuacja wyjściowa
Hipotetyczny przypadek edukacyjny. NOVA i USDX to fikcyjne tokeny; zakłada się, że USDX pozostaje wart dokładnie $1 wyłącznie dla wyizolowania matematyki. To nie rekomendacja protokołu ani prognoza zwrotów dostawców płynności. Imani wnosi jedną NOVA wartą $1,000 i 1,000 USDX do uproszczonej puli pełnego zakresu o stałym iloczynie. Widzi narastający dochód z opłat i zakłada, że dostarczanie płynności musi dzięki temu przewyższać bierne posiadanie obu tokenów.
Ustal właściwy scenariusz alternatywny
Pozycja początkowa jest warta $2,000. Pomijając na razie opłaty, niech x oznacza NOVA, a y USDX. Niezmiennik wynosi x × y = 1,000. W tym modelu dydaktycznym krańcowa cena puli to y ÷ x. Gdy rynki zewnętrzne zmieniają wycenę NOVA, transakcje arbitrażowe przesuwają pulę ku tej cenie i zmieniają aktywa przypisane do pozycji płynnościowej. Imani nie utrzymuje stałej pozycji jednej NOVA.
Portfel porównawczy po prostu utrzymuje jeden NOVA i 1,000 USDX poza pulą. Doświadcza tej samej zewnętrznej zmiany ceny NOVA, ale nie równoważy się przez mechanizm puli. Porównanie pozycji płynnościowej tylko z jej pierwotną wartością $2,000 odpowiadałoby na pytanie, czy zyskała lub straciła dolary. Porównanie z niezmienionymi zasobami tokenów odpowiada na inne pytanie: czy usługa dostarczania płynności poprawiła wynik względem utrzymywania tych samych początkowych aktywów.
Gdy zmienny token podwaja wartość
Załóżmy, że NOVA rośnie do $2,000. Rozwiąż y ÷ x = 2,000 razem z x × y = 1,000. Wynik to x = √0.5, około 0.707107 NOVA, oraz y = √2,000,000, około 1,414.214 USDX. Pozycja w puli jest więc warta około 0.707107 × $2,000 + $1,414.214 = $2,828.43 przed opłatami.
Portfel utrzymywanych aktywów jest teraz wart $3,000: jeden NOVA po $2,000 plus 1,000 USDX. Pozycja płynnościowa pozostaje o $171.57 w tyle, czyli około 5.72% poniżej tego wariantu odniesienia. Jest jednak o $828.43 powyżej wartości początkowej. Oba stwierdzenia są prawdziwe. Termin nietrwała strata opisuje efekt wartości względnej, a nie twierdzenie, że pozycja musi wykazywać ujemny zwrot dolarowy. Odwrócenie ceny może zmienić tę różnicę, ale ani odwrócenie, ani pełne odrobienie strat ekonomicznych nie są gwarantowane.
Dodaj opłaty bez ukrywania kosztów realizacji
Załóżmy, że Imani otrzymuje $90 oddzielnie rozliczanej wartości opłat w tym hipotetycznym okresie. Traktowanie tych opłat jako gotówki poza niezmiennikiem w uproszczonym porównaniu daje $2,918.43 przed kosztami wyjścia. Następnie płaci $25 łącznych kosztów transakcji sieciowych i ponosi $15 dodatkowych kosztów realizacji konwersji. Wartość netto wynosi $2,878.43. Pozostaje o $121.57 poniżej benchmarku trzymania brutto $3,000.
Dla uczciwego porównania przyjmijmy, że spieniężenie portfela utrzymywanych aktywów samo kosztowałoby $10. Jego wartość netto wynosi wtedy $2,990, a ścieżka płynności pozostaje w tyle o $111.57. Księgowanie opłat w rzeczywistych pulach może zmieniać rezerwy lub obejmować osobne roszczenia o opłaty; ten przykład celowo oddziela opłaty, aby nie udawać dokładnego zestawienia protokołu. Pominięto podatki, ceny tokenów nagród i reinwestowanie. Pominięcia te należy ujawnić w założeniach, a nie ukrywać w imponującym dochodzie rocznym.
Ruch spadkowy nie daje lustrzanego zysku
Jeśli zamiast tego NOVA spada o połowę do $500, pozycja w puli bez opłat staje się równa √2 NOVA i √500,000 USDX: około 1.414214 NOVA i 707.107 USDX. Jej wartość wynosi $1,414.21. Portfel utrzymywanych aktywów jest wart $1,500. Względny niedobór ponownie wynosi około 5.72%, ale pula ma teraz również bezwzględną stratę $585.79 względem początkowej wartości $2,000. Posiadanie większej liczby jednostek spadającego tokena samo w sobie nie dowodzi korzystnego wyniku.
Przykład zakłada, że USDX utrzymuje cenę $1, a oba tokeny nadal można transferować. Jeśli rzekomo stabilne aktywo utraci powiązanie z ceną odniesienia lub bezpieczeństwo kontraktu zostanie naruszone, samego wyniku ekonomicznego nie da się opisać tym prostym wzorem opartym na dwóch cenach. Podobnie skoncentrowana płynność wprowadza granice przedziału i inną ścieżkę zmian posiadanych aktywów. Wzoru dla pełnego zakresu nie należy stosować do pozycji w wąskim przedziale tak, jakby pozycje te były zamienne.
Czego decyzja rzeczywiście wymaga
Imani potrzebuje uzasadnienia, że niepewne wynagrodzenie netto za dostarczanie płynności jest akceptowalne względem ryzyka utrzymywanych aktywów, kosztów transakcyjnych i ekspozycji operacyjnej. Stawka opłat nie jest obiecaną zrealizowaną rentownością: wolumen, jej udział w aktywnej płynności, konkurujący dostawcy i wartości tokenów mogą się zmieniać. Rebalansowanie lub przesuwanie przedziałów tworzy dodatkowe transakcje i może utrwalić ekspozycję po niekorzystnych cenach.
Jedną z alternatyw jest utrzymywanie dwóch początkowych tokenów bez dostarczania płynności. Inną jest nieposiadanie żadnego z nich, co usuwa ekspozycję na fikcyjny NOVA zamiast tylko zmieniać jej opakowanie. Mniejsza eksperymentalna alokacja mogłaby ograniczyć narażoną kwotę dolarową, ale nie usunęłaby ryzyka kontraktu. Zdyscyplinowany przegląd zapisuje punkt odniesienia utrzymywania aktywów, wszystkie przepływy pieniężne i spójny moment wyceny. Bez tego atrakcyjne wpływy z opłat mogą odwracać uwagę od większego kosztu alternatywnego lub bezpośredniej straty kapitału.
Sprawdź większą zmianę relacji cen
W osobnym scenariuszu bez opłat NOVA drożeje z 1 000 do 4 000 USD. Ten sam niezmiennik daje 0,5 NOVA i 2 000 USDX: pozycję w puli wartą 4 000 USD. Zachowanie początkowych tokenów dałoby 5 000 USD. Względna strata wobec samego posiadania sięga 20%, mimo podwojenia dolarowej wartości pozycji w puli.
0.5 × 4 000 + 2 000 = 4 000 USD; 4 000 / 5 000 − 1 = −20%
Przy poprzednich kosztach wyjścia —40 USD z puli i 10 USD przy samym posiadaniu— potrzeba 1 030 USD osobno księgowanego przychodu z opłat, aby zrównać się z punktem odniesienia netto 4 990 USD. To próg księgowy scenariusza, nie prognoza rentowności. Ścieżki o identycznych cenach końcowych mogą generować różne obroty, przychody z opłat i koszty transakcyjne.
Gdzie rozumowanie zawodzi
Porównywanie wyłącznie z wartością wejścia
Dodatnie zwroty dolarowe mogą współistnieć z gorszym wynikiem niż niezmienione zasoby tokenów.
Traktowanie APR jako gwarantowanej wartości
Przychody z opłat zależą od rzeczywistej aktywności i zmieniających się warunków płynności.
Stosowanie matematyki pełnego zakresu do każdej puli
Pozycje skoncentrowane mają odmienny skład aktywów i zachowanie poza przedziałem.
Sprawdź decyzję, nie pamięć.
W scenariuszu podwojenia, jaka dodatkowa wartość opłat jest potrzebna, aby dorównać benchmarkowi netto $2,990 dla utrzymywania aktywów, jeśli koszty ścieżki dostarczania płynności wynoszą łącznie $40?
Pokaż rozwiązanie
Rozwiąż $2,828.43 + opłaty − $40 = $2,990. Wymagane opłaty wynoszą $201.57 z uwzględnieniem zaokrągleń. To o $111.57 więcej niż założone $90. Jest to księgowy próg rentowności dla tej hipotetycznej ścieżki, nie oczekiwany przychód z opłat ani gwarancja.