Kryptowalutowe instrumenty pochodne: depozyt zabezpieczający, funding i likwidacja
Kontrakt z dźwignią jest innym instrumentem niż bezpośrednie posiadanie tokena.
Ekspozycja bez własności
Wartość instrumentu pochodnego zależy od aktywa, stopy lub indeksu referencyjnego. Pozycja kryptowalutowego futures może być rozliczana gotówkowo lub na innych warunkach kontraktu, zamiast dostarczać token do portfela. Kontrakty perpetual zwykle nie mają zaplanowanego wygaśnięcia i stosują cykliczne płatności, by zachęcać do zgodności z rynkiem referencyjnym. Produkty reklamowane jako perpetual-style mogą mieć inne struktury prawne i zasady wygaśnięcia, więc specyfikacja kontraktu jest ważniejsza niż potoczna nazwa produktu.
W pełni opłacona pozycja spot może utracić wartość rynkową, ale zwykle nie podlega likwidacji depozytowej tylko dlatego, że jej cena spada. Lewarowany instrument pochodny może zostać zamknięty przez miejsce obrotu, gdy zabezpieczenie stanie się niewystarczające. To rozróżnienie zmienia ścieżkę wyników: trafna ocena ceny po miesiącach nie pomaga, jeśli pozycję zlikwidowano podczas wcześniejszego niekorzystnego ruchu.
Depozyt zabezpieczający to zabezpieczenie, nie maksymalna strata
Ekspozycja nominalna mierzy ekonomiczną wielkość pozycji. Depozyt zabezpieczający jest jej zabezpieczeniem. Jeśli hipotetyczna liniowa pozycja $10,000 jest zabezpieczona depozytem $1,000, początkowa dźwignia wynosi dziesięć razy. Niekorzystny ruch ceny o 2% odpowiada około $200 straty transakcyjnej przed kosztami, czyli 20% początkowego depozytu. Procentowa zmiana kapitału zabezpieczającego jest znacznie większa niż ruch rynku.
Wymogi utrzymania depozytu, opłaty, zasady ceny mark, wartości zabezpieczeń i opłaty likwidacyjne określają moment interwencji. Próg likwidacji na ogół nie jest po prostu punktem, w którym depozyt początkowy spada do zera. Depozyt krzyżowy może narażać inne kwalifikujące się zabezpieczenia na rachunku, natomiast konstrukcje z depozytem izolowanym przydzielają zabezpieczenie inaczej. Warunki produktu mogą dopuszczać straty przekraczające początkową wpłatę; nigdy nie należy zakładać ochrony.
Funding to przepływ pieniężny
Na wielu rynkach kontraktów perpetual płatności finansowania przepływają między pozycjami długimi i krótkimi w ustalonych odstępach. Dodatnia stopa zwykle oznacza, że długie pozycje płacą krótkim, ale należy sprawdzić konwencję znaku i wzór danej platformy. Finansowanie może zmienić kierunek. Wyświetlana wartość w ujęciu rocznym nie gwarantuje przyszłego dochodu, a szacunek na kolejny okres nie jest tym samym co już zrealizowana płatność.
Dla prostego kontraktu liniowego hipotetyczną płatność finansowania można obliczyć jako nominał razy stopę finansowania okresu. Pozycja $10,000 przy 0.01% powoduje płatność $1 za ten okres, jeśli znajduje się po stronie płacącej. Mnoż przez rzeczywiste kwalifikujące się okresy, nie założoną częstotliwość dzienną. Opłaty, zmieniający się nominał i waluta zabezpieczenia komplikują pełny wynik.
Cena odniesienia ma znaczenie
Ostatnia cena transakcyjna, cena indeksu i cena mark mogą się różnić. Platforma może używać ceny mark do oceny niezrealizowanego zysku i depozytu, podczas gdy zlecenie realizuje się wobec dostępnej płynności. Indeks może łączyć ceny kilku rynków według określonych zasad wykluczeń. Zrozumienie definicji wyjaśnia, dlaczego likwidacja może nie pokrywać się dokładnie z jedną świecą na wykresie.
Arkusz handlu demonstracyjnego powinien osobno rejestrować ceny realizacji wejścia i wyjścia, mnożnik kontraktu, opłaty, finansowanie i zmiany zabezpieczenia. Przetestuj go przy luce cenowej i czasowej niemożności handlu. Pozycje zabezpieczone nadal mogą mieć ryzyko bazy, niedopasowanie zabezpieczenia lub likwidację jednej części. Dostępność i regulacje zależą od jurysdykcji; lekcja wyjaśnia mechanikę, nie zachęca do używania dźwigni ani obchodzenia lokalnych ograniczeń.
Odtwórz finansowanie z rzeczywistych okresów rozliczeniowych
Hipotetyczna długa pozycja ma przez trzy okresy stałą wartość nominalną 80 000 zł. Stawki finansowania wynoszą 0,01 procenta, 0,025 procenta i −0,02 procenta. Przy typowej konwencji znaków posiadacz płaci 8 zł i 20 zł, a następnie otrzymuje 16 zł. Koszt netto wynosi 12 zł.
Zastosowanie pierwszej stawki do wszystkich okresów dałoby 24 zł. To nie błąd zaokrąglenia, lecz inne założenie o przyszłości. W rzeczywistym produkcie może zmieniać się także podstawa naliczania, a o prawie lub obowiązku płatności decydują dokładne zasady kontraktu.
Zapisuj okres, obowiązującą stawkę, wartość obliczeniową i zaksięgowaną kwotę. Finansowanie oddziel od wyniku zmiany ceny i prowizji. Otrzymana płatność nie oznacza dodatniego wyniku całej pozycji, a przeliczenie jednej stawki na rok nie tworzy gwarantowanego dochodu.
Zabezpieczenie cenowe musi wytrzymać również terminy płatności
Zakup spot i odpowiadająca mu krótka pozycja w liniowym instrumencie pochodnym mogą ograniczyć wrażliwość netto na cenę. Gwałtowny wzrost może jednak wymusić dopłatę zabezpieczenia po stronie krótkiej, zanim zysk z posiadanych tokenów da się przenieść na właściwy rachunek.
Połącz w ćwiczeniu wzrost ceny, wyższy wymóg zabezpieczenia i wstrzymanie wypłat z platformy spot. Czy konstrukcja przetrwa bez natychmiastowego transferu? Następnie zmień finansowanie lub różnicę cen między rynkami. Tak bada się przebieg zdarzeń, a nie tylko końcową sumę w arkuszu.
Do każdej płatności przypisz konkretny dostępny zasób. Wartościowa należność w innym miejscu nie musi nadawać się do uregulowania dzisiejszego żądania. Ograniczenie ryzyka kierunku ceny nie usuwa ryzyka płynności, działania platform ani wypłacalności kontrahenta.