Pary krzyżowe: odkrywanie ekspozycji ukrytych w dwóch nogach transakcji
Wyznaczaj kursy krzyżowe, identyfikuj resztkową ekspozycję walutową i porównuj realizację bezpośrednią z syntetyczną.
Skróć jednostki
Kurs krzyżowy można obliczyć z dwóch kursów mających wspólną walutę. EUR/USD wyraża dolary za euro, a USD/JPY — jeny za dolara. Po pomnożeniu dolary się skracają i pozostają jeny za euro. Jeśli w obu parach waluta kwotowana jest taka sama, zwykle potrzebne jest dzielenie. Zapisuj jednostki na każdym etapie: pozwalają sprawdzić działanie, zamiast polegać na liczbie, która tylko wygląda rozsądnie.
Ta arytmetyka jest tożsamością dla spójnych, jednoczesnych cen przed kosztami transakcyjnymi. Nie jest automatyczną okazją arbitrażową. Rzeczywiste kwotowania mają oddzielne ceny bid i ask, ograniczoną głębokość, znaczniki czasu i konwencje rozliczenia. Syntetyczna ścieżka wyglądająca taniej przy cenach środkowych może okazać się droższa, gdy obie nogi są możliwe do wykonania.
Dopasuj pośrednią wartość nominalną
Długa ekspozycja EUR/USD połączona z długą USD/JPY może przypominać długą EUR/JPY tylko wtedy, gdy pośrednie kwoty dolarowe są zgodne. Równa liczba lotów tego nie zapewnia. Część euro ma wartość dolarową zależną od kursu wejścia, a część dolarowa jest denominowana bezpośrednio w dolarach. Niedopasowana reszta pozostawia osobną ekspozycję dolarową.
W przykładzie gotówkowym zakup 100,000 euro po 1.10 dolara za euro wymaga 110,000 dolarów. Pozyskanie tych dolarów za jeny po kursie 150 jenów za dolara kosztuje 16.5 miliona jenów. Jeśli druga transakcja zamiast tego kupuje tylko 100,000 dolarów, brakujące 10,000 dolarów musi pochodzić z innego źródła. Łączna pozycja nie jest pierwotnie opisanym czystym kursem krzyżowym.
Nominały muszą do siebie pasować. Długa pozycja 10 000 euro w EUR/USD po 1,10 odpowiada krótkiej ekspozycji 11 000 dolarów. Zneutralizowanie tej części wymaga przeciwnej ekspozycji właśnie 11 000 dolarów, a nie dowolnego jednakowego „lota”. Pozostała różnica pozostaje ryzykiem walutowym, nawet gdy kierunki dwóch transakcji wyglądają na przeciwne.
Używaj właściwej strony każdego kwotowania
Aby kupić euro za jeny przez dolary, kupujesz dolary po ask USD/JPY i euro po ask EUR/USD. Syntetyczny ask jest iloczynem obu kursów ask przy tych konwencjach kwotowania. Przy sprzedaży euro za jeny stosuje się obie strony bid. Jeśli któreś kwotowanie zostanie odwrócone, odwraca się także właściwa strona: odwrotność ask staje się bid.
To ćwiczenie jest przydatne nawet bez realizacji ścieżki syntetycznej. Uczy, dlaczego porównywanie środków kwotowań bezpośrednich i syntetycznych jest niepełne. Pełne porównanie powinno także obejmować prowizje, finansowanie, minimalne przyrosty zleceń, różnice rozliczenia i ryzyko realizacji drugiej części po zmianie rynku.
Korelacja wynika z trójkąta walutowego
Kurs krzyżowy wiąże się ze stopami zwrotu jego składowych. W logarytmicznych stopach zwrotu zmiana EUR/JPY równa się zmianie EUR/USD plus zmianie USD/JPY. Jego zmienność zależy zatem od zmienności obu składowych i ich korelacji. Dwie zmienne składowe mogą częściowo się równoważyć, gdy zwykle poruszają się w przeciwnych kierunkach; mogą się wzmacniać, gdy poruszają się razem.
Korelacja historyczna jest oszacowaniem, nie stałym prawem. Niespodzianka polityczna lub zdarzenie finansowania może zmienić relację właśnie wtedy, gdy pozycje są największe. Oceń łączną ekspozycję w scenariuszach, w których jedna część porusza się samodzielnie, obie poruszają się razem i historyczna relacja zanika. Liczenie dwóch zleceń jako dywersyfikacji nic nie mówi o ekonomicznej ekspozycji walutowej.
Udokumentuj rzeczywisty instrument
Salda spot, odnawiane kontrakty lewarowane i futures nie muszą mieć takich samych zasad rozliczania ani finansowania. Bezpośrednia pozycja futures na parze krzyżowej może mieć inne przyrosty kontraktów lub traktowanie depozytu niż dwa kontrakty składowe. Zabezpieczenie z niedopasowanych terminów zapadalności wprowadza kolejne źródło ekspozycji rezydualnej, nawet jeśli początkowe nominały spot się zgadzają.
W ćwiczeniu na papierze zapisz stan walut po każdej nodze: euro posiadane lub należne, dolary posiadane lub należne i jeny posiadane lub należne. Następnie wyceń każdy stan po hipotetycznym późniejszym kursie. Ta kontrola księgowa jest bardziej niezawodna niż poleganie na etykietach par na platformie. Ujawnia też przypadkowe potrzeby finansowania i ułatwia audyt zamierzonego zabezpieczenia.
W ramach weryfikacji odwróć hipotetyczną transakcję, używając odpowiednich cen bid. Otwarcie i zamknięcie powinny ujawnić koszty nawet przy niezmienionych cenach środkowych. Jeśli arkusz pokazuje zysk bez ryzyka z identycznych, niezmienionych kwotowań, sprawdź odwracanie kursów, pośrednią wartość nominalną i używaną stronę każdego rynku, zanim zaufasz wynikowi.