Ücretler kazanıldı, karşılaştırma ölçütü kaçırıldı

Başlangıç durumu

Varsayımsal eğitsel vaka. NOVA ve USDX kurgusal tokenlerdir; yalnızca matematiği yalıtmak için USDX'in tam $1 değerinde kaldığı varsayılır. Bu, bir protokol önerisi veya likidite sağlayıcı getirisi tahmini değildir. Imani, basitleştirilmiş tam aralıklı sabit çarpımlı havuza $1,000 değerinde bir NOVA ve 1,000 USDX yatırır. Ücret gelirinin biriktiğini görür ve bunun likidite sağlamanın iki tokeni pasif biçimde elde tutmaktan mutlaka üstün olduğu anlamına geldiğini varsayar.

Doğru karşı olgusal senaryoyu belirleyin

Başlangıç pozisyonu $2,000 değerindedir. Ücretleri şimdilik dışlayarak x'in NOVA'yı, y'nin USDX'i temsil etmesini sağlayın. Değişmez x × y = 1,000'dır. Bu öğretim modelinde havuzun marjinal fiyatı y ÷ x'tir. Dış piyasalar NOVA'yı yeniden fiyatladığında arbitraj işlemleri havuzu o fiyata yaklaştırır ve likidite pozisyonuna düşen varlıkları değiştirir. Imani sabit bir NOVA tutmaz.

Karşılaştırma portföyü, havuz dışında yalnızca bir NOVA ve 1,000 USDX tutar. Aynı dış NOVA fiyat hareketine maruz kalır ama havuz mekanizmasıyla yeniden dengelenmez. Likidite pozisyonunu yalnızca başlangıçtaki $2,000 değeriyle karşılaştırmak, dolar bazında kazanıp kaybetmediğini yanıtlar. Değiştirilmemiş token miktarlarıyla karşılaştırmak ise başka bir soruyu yanıtlar: Likidite hizmeti, aynı başlangıç varlıklarını elde tutmaya göre sonucu iyileştirdi mi?

Oynak token iki katına çıktığında

NOVA'nın $2,000'a yükseldiğini varsayın. y ÷ x = 2,000 ve x × y = 1,000 denklemlerini birlikte çözün. Sonuç x = √0.5, yaklaşık 0.707107 NOVA ve y = √2,000,000, yaklaşık 1,414.214 USDX olur. Dolayısıyla havuz pozisyonu ücretlerden önce yaklaşık 0.707107 × $2,000 + $1,414.214 = $2,828.43 değerindedir.

Elde tutma portföyü artık $3,000 değerindedir: $2,000 değerinde bir NOVA ve 1,000 USDX. Likidite pozisyonu bu elde tutma ölçütünün $171.57, yani yaklaşık %5.72 gerisindedir. Buna rağmen başlangıç değerinin $828.43 üzerindedir. İki ifade de doğrudur. Geçici kayıp terimi, pozisyonun dolar getirisinin mutlaka negatif olması gerektiği iddiasını değil, göreli değer etkisini tanımlar. Fiyatın geri dönmesi farkı değiştirebilir; ancak ne geri dönüş ne de tam ekonomik toparlanma garanti edilir.

Gerçekleştirme maliyetlerini gizlemeden ücretleri ekleyin

Imani'nin bu varsayımsal dönemde ayrı hesaplanan $90 ücret geliri elde ettiğini varsayın. Basitleştirilmiş karşılaştırmada bu ücretleri sabit çarpım dışında nakit saymak, çıkış maliyetlerinden önce $2,918.43 verir. Ardından toplam $25 ağ işlem maliyeti öder ve $15 ek dönüşüm işlemi maliyetine katlanır. Net değer $2,878.43 olur. $3,000 brüt elde tutma kıyaslama değerinin hâlâ $121.57 altındadır.

Adil, eşdeğer karşılaştırma için elde tutma portföyünü nakde çevirmenin de $10 tutacağını varsayın. Net değeri o zaman $2,990'dır ve likidite rotası $111.57 geride kalır. Gerçek havuzlarda ücret muhasebesi rezervleri değiştirebilir veya ayrı ücret alacakları içerebilir; bu örnek, kesin protokol açıklaması gibi davranmamak için ücretleri bilerek ayırır. Vergiler, ödül tokenı fiyatları ve yeniden yatırım dışarıda bırakılmıştır. Bu eksikler etkileyici yıllıklandırılmış getiride gizlenmemeli, varsayımlarda yer almalıdır.

Aşağı hareket, simetrik bir kâr değildir

NOVA bunun yerine yarıya düşerek $500 olursa ücretler hariç havuz pozisyonu √2 NOVA ve √500,000 USDX olur: yaklaşık 1.414214 NOVA ve 707.107 USDX. Değeri $1,414.21'dir. Elde tutma portföyü $1,500 değerindedir. Göreli açık yine yaklaşık %5.72'dir; ancak havuzun $2,000 başlangıç değerine göre artık $585.79 mutlak kaybı da vardır. Düşen tokendan daha fazla birim tutmak, tek başına olumlu sonucun kanıtı değildir.

Örnek, USDX'in $1'da kaldığını ve iki tokenın da aktarılabilir olduğunu varsayar. Sözde istikrarlı varlık sabitini kaybederse veya sözleşme ele geçirilirse ekonomik sonuç tek başına bu düzenli iki fiyatlı formülle açıklanamaz. Benzer biçimde yoğunlaştırılmış likidite, aralık sınırları ve farklı envanter seyri getirir. Tam aralık formülü, pozisyonlar birbirinin yerine geçebilirmiş gibi dar aralıklı pozisyona yapıştırılmamalıdır.

Kararın gerçekten gerektirdikleri

Imani, likidite sağlamanın belirsiz net karşılığının envanter riski, işlem maliyetleri ve operasyonel maruziyete göre kabul edilebilir olduğuna inanmak için gerekçeye ihtiyaç duyar. Ücret oranı vaat edilmiş gerçekleşen getiri değildir: işlem hacmi, aktif likiditedeki payı, rakip sağlayıcılar ve token değerleri değişebilir. Yeniden dengeleme veya aralık taşıma ek işlemler yaratır ve maruziyeti elverişsiz fiyatlardan kesinleştirebilir.

Bir alternatif, likidite sağlamadan başlangıçtaki iki tokenı tutmaktır. Diğeri hiçbirini tutmamaktır; bu, kurgusal NOVA maruziyetinin yalnızca biçimini değiştirmek yerine onu ortadan kaldırır. Daha küçük deneysel dağılım, maruz kalan dolarları sınırlayabilir ama sözleşme riskini kaldırmaz. Disiplinli inceleme, elde tutma ölçütünü, tüm nakit akışlarını ve tutarlı bir değerleme zamanını kaydeder. Bunlar olmadan çekici ücret gelirleri, daha büyük fırsat maliyetinden veya doğrudan sermaye kaybından dikkati uzaklaştırabilir.

Daha büyük bir fiyat oranını sınayın

Ayrı bir masrafsız senaryoda NOVA 1.000 USD’den 4.000 USD’ye çıksın. Aynı değişmez, 0,5 NOVA ve 2.000 USDX verir: havuz pozisyonu 4.000 USD’dir. İlk tokenları tutmak ise 5.000 USD eder. Havuzun dolar değeri iki katına çıksa da göreli geri kalma %20’ye ulaşır.

0.5 × 4 000 + 2 000 = 4 000 USD; 4 000 / 5 000 − 1 = −20%

Önceki çıkış maliyetleri korunursa—havuz için 40 USD, elde tutmak için 10 USD—net 4.990 USD kıyas değerine yetişmek için ayrı kaydedilen 1.030 USD ücret geliri gerekir. Bu, senaryoya özgü muhasebe eşiğidir, getiri tahmini değil. Aynı son fiyatlara ulaşan yollar farklı hacim, ücret geliri ve işlem maliyeti yaratabilir; son fiyat formülü tek başına net getiriyi belirlemez.

Akıl yürütme nerede yanlış gider?