Olasılık, beklenen değer ve art arda kayıplar
Yüksek kazanma oranı para kaybettirebilir. En cazip istatistik yerine tüm dağılımı değerlendirmeyi öğrenin.
Kazanma oranı yalnızca bir bileşendir
Sık kazanmak ile para kazanmak farklı iddialardır. Bir süreç, birkaç büyük zararla kesintiye uğrayan çok sayıda küçük kazanç üretebilir. Bir diğeri sık kaybedebilir ancak zaman zaman birikmiş zararlarının üzerinde kazanç sağlayabilir. Her ikisini de anlamak için yalnızca günlükteki yeşil kayıtları değil, sonuçların sıklığını ve büyüklüğünü kaydedin.
Basitleştirilmiş iki sonuçlu bir modelde işlem başına beklenen kâr; kazanma olasılığı ile ortalama kazancın çarpımından, kaybetme olasılığı ile ortalama kaybın çarpımının ve ortalama maliyetlerin çıkarılmasına eşittir. Bu, varsayılan olasılıklar altında matematiksel bir ortalamadır. Bir sonraki işlem, belirli bir ay veya bir hesabın ayakta kalması hakkında vaat değildir. Olasılıkların kendilerinin de genellikle tahmin edilmesi gerekir.
Net sonucu hesaplayın
Varsayımsal bir sürecin %40 kazanma oranı, $180 ortalama brüt kazancı ve $100 ortalama brüt zararı olduğunu varsayın. Brüt beklenen değeri 0.40 × $180 eksi 0.60 × $100, yani $12'dir. Ortalama gidiş-dönüş maliyeti $15 ise net beklenen değer eksi $3'tür. Cazip bir ödül/risk oranı, süreci gerçek maliyetlerinden kurtarmaz.
Şimdi zamanın %80'inde kazanan, her kazançta $20 elde eden ancak her kayıpta $100 kaybeden bir süreç düşünün. Maliyetler öncesi beklentisi $16 eksi $20, yani negatif $4'tır. Buna %80 doğrulukta sistem demek sıklığı tanımlar ancak ekonomik yapısını gizler. Nadir zararlar, kısa bir örneklemde görülen her şeyden daha büyük de olabilir.
Örneklemdeki belirsizliği dikkate alın
Örneklem kazanma oranı, piyasaya kazınmış içsel bir özellik değil, tahmindir. Yirmi gözlemde on kazanç, uzun vadeli dağılım hakkında sınırlı kanıt sunar. Piyasa koşulları, gerçekleşme kalitesi ve seçim kuralları değişebilir. Bu nedenle örneklem büyüklüğünü ve gözlem dönemini bildirmek, istatistiğin kendisini bildirmenin parçasıdır.
Basit formül, tüm kazanan ve kaybeden işlemleri ortalamalara da sıkıştırır. Sonuç listesinin tamamını inceleyin: Birkaç olağanüstü işlem tüm sonucu açıklıyor olabilir. En büyük kazanan işlem olmadan, daha yüksek maliyetlerle ve daha kötü gerçekleşme varsayımlarıyla yeniden hesaplayın. Bunlar tahmin değil duyarlılık alıştırmalarıdır; ancak bir sonucun olumlu ayrıntılara ne kadar bağımlı olduğunu gösterir.
İki örneklem işlem başına ortalama 10 dolar kazandırabilir, ancak aynı güçte kanıt sunmayabilir. Birinde sonuçlar ortalamanın yakınında toplanırken diğerinde tek bir büyük kazanç çok sayıda kaybı telafi edebilir. Bağımsız, aynı dağılımdan gelen ve sonlu varyansa sahip gözlemlerde ortalamanın standart hatası, örneklem standart sapmasının gözlem sayısının kareköküne bölünmesiyle tahmin edilir. Örtüşen pozisyonlar, kümelenen kayıplar ve değişen koşullar bu basit hesabın geçerliliğini sınırlar.
Yalnızca ortalamaları değil, dizileri planlayın
Bağımsız işlemlerin her birinin bilinen zarar olasılığı %50 olsa bile belirli dört ardışık işlemin tamamının kaybetme olasılığı 0.5'in dördüncü kuvveti, yani %6.25 olur. Bu, uzun bir serinin herhangi bir yerinde en az bir dört-zarar serisi görme olasılığı değildir; birçok olası başlangıç noktası vardır. Gerçek sonuçlar ayrıca bağımsız kalmak yerine kümelenebilir.
Pozitif ortalama; derin zirveden düşüşleri, ek teminat çağrılarını veya sürecin terk edilmesini önlemez. Kâğıt üzerindeki rapor sonuç sırasını, birikimli özkaynağı ve önceki zirveden en kötü düşüşü göstermelidir. Aritmetik varsayımları açığa çıkardığı için yararlıdır. Tahmini girdiler bilinen fiziksel sabitlerin kesinliğiyle sunulduğunda tehlikeli olur.
Stratejileri karşılaştırırken birimleri tutarlı tutun. Bir pozisyon büyüklüğündeki dolar cinsinden beklenen değer, on kat maruziyetle hesaplanan diğer değerle doğrudan karşılaştırılamaz. Sonuçları açıkça tanımlanmış başlangıçtaki planlı zarara oranlamak karşılaştırmaya yardımcı olabilir; ancak fiyat boşlukları böyle bir birimi aşan zararlara yol açabilir. Dönüşüm büyüklüğü gizlemesin diye her normalize edilmiş ölçünün yanında gerçek nakit sonuçlarını da raporlayın.
Tek bir tahmin yerine makul sonuç aralığını gösterin
Kazanma olasılığının sabit kaldığı 100 bağımsız denemede 55 kazanç gözlendiğini varsayın. Örneklemde kazanma oranı %55 olsa da %95 Wilson güven aralığı yaklaşık %45,2–%64,4'tür. Aralık, kazanç ve kayıp tutarları eşitken maliyetlerden önce bile avantaj sağlamayan olasılıkları içerir. Güven düzeyi, varsayımlar sağlandığında yöntemin tekrarlanan örneklemlerde gerçek parametreyi kapsama oranını anlatır; değişen bir piyasa parametresinin bu belirli aralıkta bulunmasına %95 olasılık atamaz.
Brüt kazanç 150 dolar, kayıp 100 dolar ve maliyet 10 dolarsa net beklenen değer 250p − 110 dolardır. p = 0,40 için −10, p = 0,50 için 15 elde edilir. Tutarları sabit tutmak olasılık belirsizliğini ayrı görmeyi sağlar. Gerçek araştırmada ortalama kazanç, kayıp ve maliyet de tahmindir. Yalnızca kazanma oranını değiştirmek diğer belirsizlikleri dışarıda bırakır.
Bileşik getiri ayrı bir hesap gerektirir. Önce %20 kazanç, ardından %20 kayıp, 1.000 doları 960 dolara indirir: 1.000 × 1,20 × 0,80. Aritmetik ortalama sıfırdır ama servet azalmıştır. İşlem başına pozitif ortalama, pozisyon büyüklüğü, yeniden yatırım ve nakit ihtiyacı belirtilmeden hesap gelişimini açıklamaz.
Net beklentiyi, açık büyüklük kuralları altındaki hesap yolunu ve belirsiz girdilere duyarlılığı birlikte gösterin. İşlemleri tek tek rastgele karıştırmak komşu sonuçların bağımlılığını bozar. Bloklar hâlinde yeniden örnekleme bazı kümelenmeleri koruyabilir; başlangıç verisinde bulunmayan krizleri ise yaratmaz.