Fi diperoleh, penanda aras terlepas

Latar keadaan

Kes pendidikan hipotetikal. NOVA dan USDX ialah token rekaan; USDX diandaikan kekal bernilai tepat $1 semata-mata untuk mengasingkan matematik. Ini bukan cadangan protokol atau ramalan pulangan penyedia kecairan. Imani menyumbang satu NOVA bernilai $1,000 dan 1,000 USDX kepada kumpulan hasil darab malar julat penuh yang dipermudah. Dia melihat pendapatan fi terkumpul lalu menganggap bahawa penyediaan kecairan semestinya mengatasi pemilikan pasif kedua-dua token.

Tetapkan senario pembanding yang betul

Posisi permulaan bernilai $2,000. Abaikan fi buat sementara; x mewakili NOVA dan y mewakili USDX. Invariannya ialah x × y = 1,000. Dalam model pengajaran ini, harga marginal kumpulan ialah y ÷ x. Apabila pasaran luar menilai semula NOVA, dagangan arbitraj menggerakkan kumpulan ke arah harga itu dan mengubah aset yang dikaitkan dengan posisi kecairan. Imani tidak mengekalkan pegangan satu NOVA yang tetap.

Portfolio pembanding hanya memegang satu NOVA dan 1,000 USDX di luar kumpulan. Ia mengalami pergerakan harga NOVA luaran yang sama tetapi tidak mengimbangkan semula melalui mekanisme kumpulan. Membandingkan posisi kecairan hanya dengan nilai asal $2,000 menjawab sama ada ia memperoleh atau kehilangan dolar. Membandingkannya dengan pegangan token yang tidak berubah menjawab soalan lain: sama ada perkhidmatan kecairan menambah baik hasil berbanding memegang aset permulaan yang sama.

Apabila token tidak stabil berganda

Katakan NOVA meningkat kepada $2,000. Selesaikan y ÷ x = 2,000 bersama x × y = 1,000. Hasilnya x = √0.5, kira-kira 0.707107 NOVA, dan y = √2,000,000, kira-kira 1,414.214 USDX. Oleh itu, posisi kumpulan bernilai kira-kira 0.707107 × $2,000 + $1,414.214 = $2,828.43 sebelum fi.

Portfolio pegangan kini bernilai $3,000: satu NOVA pada $2,000 ditambah 1,000 USDX. Posisi kecairan ketinggalan $171.57, atau kira-kira 5.72% di bawah penanda aras pegangan itu. Namun, nilainya $828.43 melebihi nilai permulaan. Kedua-dua kenyataan benar. Istilah kerugian tidak kekal menerangkan kesan nilai relatif, bukan dakwaan bahawa posisi mesti menunjukkan pulangan dolar negatif. Pembalikan harga boleh mengubah perbezaan, tetapi pembalikan mahupun pemulihan ekonomi sepenuhnya tidak dijamin.

Tambahkan fi tanpa menyembunyikan kos pelaksanaan

Andaikan Imani menerima nilai fi $90 yang diakaunkan secara berasingan sepanjang tempoh hipotetikal ini. Menganggap fi itu sebagai tunai di luar invarian bagi perbandingan ringkas memberikan $2,918.43 sebelum kos keluar. Dia kemudian membayar jumlah kos transaksi rangkaian $25 dan menanggung kos pelaksanaan penukaran tambahan $15. Nilai bersih menjadi $2,878.43. Ia masih $121.57 di bawah penanda aras pegangan kasar $3,000.

Bagi perbandingan setara yang adil, andaikan pencairan portfolio pegangan sendiri menelan kos $10. Nilai bersihnya ialah $2,990, dan laluan kecairan ketinggalan $111.57. Perakaunan fi dalam kumpulan sebenar boleh mengubah rizab atau melibatkan tuntutan fi berasingan; contoh ini sengaja mengasingkan fi agar tidak berpura-pura menjadi penyata protokol yang tepat. Cukai, harga token ganjaran dan pelaburan semula tidak disertakan. Pengecualian itu perlu dinyatakan dalam andaian, bukan disembunyikan dalam hasil tahunan yang mengagumkan.

Pergerakan turun bukan keuntungan cerminan

Jika NOVA sebaliknya susut separuh kepada $500, posisi kumpulan tanpa fi menjadi √2 NOVA dan √500,000 USDX: kira-kira 1.414214 NOVA dan 707.107 USDX. Nilainya $1,414.21. Portfolio pegangan bernilai $1,500. Kekurangan relatif sekali lagi kira-kira 5.72%, tetapi kumpulan kini juga mengalami kerugian mutlak $585.79 daripada nilai permulaan $2,000. Memegang lebih banyak unit token yang jatuh nilainya bukan dengan sendirinya bukti hasil yang baik.

Contoh ini mengandaikan USDX kekal pada $1 dan kedua-dua token terus boleh dipindahkan. Jika aset yang dikatakan stabil terputus tambatan atau kontrak dikompromi, hasil ekonomi tidak boleh digambarkan oleh formula dua harga yang kemas ini sahaja. Begitu juga, kecairan tertumpu memperkenalkan sempadan julat dan laluan inventori berbeza. Formula julat penuh tidak patut disalin ke posisi julat sempit seolah-olah kedua-duanya boleh saling menggantikan.

Keperluan sebenar keputusan itu

Imani memerlukan sebab untuk mempercayai bahawa pampasan bersih yang tidak pasti bagi penyediaan kecairan boleh diterima berbanding risiko inventori, kos transaksi dan pendedahan operasi. Kadar fi bukan janji hasil terealisasi: volum dagangan, bahagiannya dalam kecairan aktif, penyedia pesaing dan nilai token boleh berubah. Pengimbangan semula atau pemindahan julat mewujudkan transaksi tambahan dan mungkin merealisasikan pendedahan pada harga tidak menguntungkan.

Satu alternatif ialah memegang kedua-dua token permulaan tanpa menyediakan kecairan. Alternatif lain ialah tidak memegang kedua-duanya, yang menghapuskan pendedahan NOVA rekaan dan bukan sekadar mengubah pembungkusannya. Peruntukan eksperimen lebih kecil boleh mengehadkan dolar yang terdedah tetapi tidak menghapuskan risiko kontrak. Semakan berdisiplin merekodkan penanda aras pegangan, semua aliran tunai dan masa penilaian yang konsisten. Tanpanya, penerimaan fi menarik boleh mengalihkan perhatian daripada kos peluang lebih besar atau kerugian modal sebenar.

Uji perubahan nisbah harga yang lebih besar

Dalam senario berasingan tanpa fi, NOVA meningkat daripada 1,000 kepada 4,000 USD. Invarian yang sama menghasilkan 0.5 NOVA dan 2,000 USDX: kedudukan kumpulan kecairan bernilai 4,000 USD. Memegang token asal bernilai 5,000 USD. Kekurangan relatif kini 20%, walaupun nilai dolar kedudukan telah berganda.

0.5 × 4 000 + 2 000 = 4 000 USD; 4 000 / 5 000 − 1 = −20%

Dengan kos keluar terdahulu—40 USD bagi kumpulan kecairan dan 10 USD bagi pegangan biasa—pendapatan fi berasingan sebanyak 1,030 USD diperlukan untuk menyamai penanda aras bersih 4,990 USD. Ini ambang perakaunan senario, bukan ramalan pulangan. Laluan dengan harga akhir sama boleh menghasilkan volum, pendapatan fi dan kos transaksi berbeza; harga akhir sahaja tidak menentukan pulangan bersih.

Di mana penaakulan tersasar