Kebarangkalian, jangkaan hasil dan rentetan kerugian

Kadar kemenangan hanyalah satu unsur

Kerap menang dan memperoleh wang ialah dakwaan berbeza. Proses boleh menghasilkan banyak keuntungan kecil yang diselang beberapa kerugian besar. Proses lain boleh kerap rugi tetapi sesekali memperoleh lebih daripada kerugian terkumpulnya. Untuk memahami kedua-duanya, rekodkan kekerapan dan magnitud hasil, bukan hanya bilangan catatan hijau dalam jurnal.

Bagi model dua hasil ringkas, jangkaan keuntungan setiap dagangan bersamaan kebarangkalian menang didarab purata keuntungan, ditolak kebarangkalian rugi didarab purata kerugian, ditolak purata kos. Ini purata matematik berdasarkan kebarangkalian andaian. Ia bukan janji tentang dagangan seterusnya, bulan tertentu atau kelangsungan akaun. Kebarangkalian itu sendiri biasanya perlu dianggarkan.

Kira versi bersih

Andaikan proses hipotetikal menang 40% daripada masa, dengan purata keuntungan kasar $180 dan purata kerugian kasar $100. Jangkaan kasar ialah 0.40 × $180 tolak 0.60 × $100, atau $12. Jika purata kos pergi balik ialah $15, jangkaan bersih negatif $3. Nisbah ganjaran kepada risiko menarik tidak menyelamatkan proses daripada kos sebenarnya.

Sekarang pertimbangkan proses yang menang 80% daripada masa, memperoleh $20 bagi setiap kemenangan tetapi rugi $100 bagi setiap kekalahan. Sebelum kos, jangkaannya ialah $16 tolak $20, atau negatif $4. Memanggilnya sistem 80% tepat menerangkan kekerapannya tetapi menyembunyikan ekonominya. Kerugian jarang berlaku juga mungkin lebih besar daripada apa-apa yang dilihat dalam sampel pendek.

Hormati ketidakpastian dalam sampel

Kadar menang sampel ialah anggaran, bukan sifat hakiki yang terukir dalam pasaran. Sepuluh kemenangan dalam dua puluh pemerhatian memberikan bukti terhad tentang taburan jangka panjang. Keadaan pasaran, mutu pelaksanaan dan peraturan pemilihan boleh berubah. Oleh itu, melaporkan saiz sampel dan tempoh pemerhatian ialah sebahagian pelaporan statistik itu sendiri.

Formula mudah turut memampatkan semua keuntungan dan kerugian menjadi purata. Periksa senarai hasil penuh: beberapa dagangan luar biasa mungkin menyumbang seluruh hasil. Kira semula tanpa kemenangan terbesar, dengan kos lebih tinggi dan berdasarkan andaian pelaksanaan lebih buruk. Ini latihan kepekaan, bukan ramalan, tetapi mendedahkan tahap pergantungan kesimpulan pada butiran menguntungkan.

Dua sampel boleh sama-sama menghasilkan purata 10 dolar setiap dagangan, tetapi ketepatan buktinya berbeza. Dalam satu sampel, hasil berlegar dekat purata; dalam sampel lain, satu keuntungan luar biasa menampung banyak kerugian. Bagi pemerhatian bebas yang mempunyai taburan sama dan varians terhingga, ralat piawai purata dianggarkan dengan membahagikan sisihan piawai sampel dengan punca kuasa dua bilangan pemerhatian. Kedudukan bertindih, kerugian berkelompok dan perubahan keadaan mengehadkan kegunaan rumus ini.

Rancang untuk urutan, bukan sekadar purata

Walaupun dagangan bebas masing-masing mempunyai kebarangkalian rugi 50% yang diketahui, empat dagangan berturut-turut tertentu semuanya akan rugi dengan kebarangkalian 0.5 kuasa empat, atau 6.25%. Itu bukan kebarangkalian melihat sekurang-kurangnya satu rentetan empat kerugian di mana-mana dalam siri panjang; terdapat banyak titik permulaan mungkin. Hasil sebenar juga mungkin berkelompok dan bukannya kekal bebas.

Purata positif tidak menghalang susut nilai besar dari puncak, panggilan margin atau pengabaian proses. Laporan simulasi harus menunjukkan urutan hasil, ekuiti terkumpul dan penurunan terburuk daripada puncak terdahulu. Aritmetik berguna kerana mendedahkan andaian. Ia menjadi berbahaya apabila input anggaran dibentangkan dengan keyakinan seolah-olah pemalar fizikal diketahui.

Kekalkan unit konsisten semasa membandingkan strategi. Jangkaan dolar daripada satu saiz kedudukan tidak boleh dibandingkan secara langsung dengan yang dikira pada pendedahan sepuluh kali ganda. Menyatakan hasil berbanding kerugian awal dirancang yang ditakrifkan jelas boleh membantu perbandingan, tetapi jurang boleh menghasilkan kerugian melebihi satu unit sedemikian. Laporkan hasil tunai sebenar bersama sebarang ukuran ternormal supaya transformasi tidak menyembunyikan skalanya.

Kembangkan satu anggaran kepada julat hasil yang munasabah

Andaikan terdapat 55 kemenangan dalam 100 percubaan bebas dengan kebarangkalian menang yang tetap. Kadar kemenangan sampel ialah 55%, tetapi selang keyakinan Wilson 95% adalah kira-kira 45.2%–64.4%. Julat itu merangkumi kebarangkalian yang tidak menguntungkan apabila jumlah untung dan rugi sama, malah sebelum kos. Tahap keyakinan menerangkan kadar liputan kaedah dalam pensampelan berulang yang memenuhi andaian, bukannya kebarangkalian 95% bahawa parameter pasaran yang berubah berada dalam selang khusus ini.

Dengan keuntungan kasar 150 dolar, kerugian 100 dolar dan kos 10 dolar, jangkaan bersih ialah 250p − 110 dolar. Pada p = 0.40, nilainya −10; pada p = 0.50, nilainya 15. Jumlah tetap mengasingkan ketidakpastian kebarangkalian. Dalam penyelidikan sebenar, purata untung, rugi dan kos juga merupakan anggaran. Mengubah kadar kemenangan sahaja mengabaikan ketidakpastian lain.

Pengkompaunan memerlukan pengiraan berasingan. Kenaikan 20% diikuti penurunan 20% menjadikan 1,000 dolar hanya 960: 1,000 × 1.20 × 0.80. Purata aritmetik sifar, tetapi kekayaan berkurang. Purata positif setiap dagangan tidak menerangkan perjalanan akaun tanpa peraturan saiz, pelaburan semula dan keperluan tunai.

Paparkan jangkaan bersih, perjalanan modal dengan peraturan saiz yang jelas serta kepekaan terhadap input tidak pasti. Menyusun semula dagangan satu demi satu secara rawak memusnahkan kebergantungan antara hasil berdekatan. Pensampelan semula mengikut blok dapat mengekalkan sebahagian kelompok, tetapi tidak mencipta krisis yang tiada dalam data asal.