Spreads, liquiditeit en de koers die je werkelijk krijgt

Twee koersen, niet één

Stel je voor dat je een wisselkantoor binnenloopt en één prijs ziet om euro's te kopen en een andere om ze te verkopen. Een handelsnotering volgt dezelfde tweezijdige logica. De biedkoers is de prijs voor iemand die verkoopt; de laatkoers geldt voor iemand die koopt. Het verschil is de spread. Een middenkoersgrafiek ligt ertussenin, maar een middenkoers is niet noodzakelijk een verhandelbare prijs.

Spreads vergoeden liquiditeitsverschaffers voor verschillende zaken, waaronder voorraadrisico en de mogelijkheid dat hun tegenpartij nieuwere informatie heeft. Ze zijn niet simpelweg een vast toegangstarief. Wanneer onzekerheid toeneemt of concurrentie afneemt, kan een aanbieder zijn notering verruimen of de beschikbare omvang verkleinen. Omstandigheden die enkele ogenblikken eerder goedkoop leken, kunnen abrupt veranderen.

In een simulatie met middenkoersen kost kopen en later verkopen een halve instapspread plus een halve uitstapspread, uitgaande van symmetrische noteringen rond het midden. Eén pip bij instap en drie bij uitstap geven samen twee pips kosten. Simpelweg één spread aftrekken is alleen exact als beide spreads gelijk zijn. Werkelijke uitvoeringsprijzen bevatten dit effect al; trek het dan niet opnieuw af.

Liquiditeit omvat ook hoeveelheid

Een notering is alleen samen met een hoeveelheid nuttig. Een kleine transactie kan tegen de beste weergegeven prijs worden uitgevoerd, terwijl een grotere transactie meerdere prijzen gebruikt. De gewogen gemiddelde uitvoeringsprijs is dan minder gunstig dan de opvallend vermelde notering. Dit is één reden waarom handelskosten met de omvang kunnen stijgen, zelfs als het commissieschema niet verandert.

Retail-OTC-forex heeft niet één universeel beursorderboek voor de hele markt. Aanbieders kunnen verschillende bronnen en uitvoeringsafspraken gebruiken. Twee screenshots vergelijken zonder tijdstippen, bied- of laatzijde en ordergroottes kan leiden tot een onterechte beschuldiging van een fout. Een zinvolle vergelijking vereist overeenkomende details en begrip van het prijsbeleid van elke aanbieder.

Stel dat je 20.000 euro koopt: 5.000 tegen 1,1000 en 15.000 tegen 1,1004. De gewogen gemiddelde koers is 1,1003, drie pips slechter dan de aanvankelijke beste laatkoers. Dat kost over de hele order zes dollar extra. De beste koers was wel beschikbaar, maar niet voor het volledige bedrag. Een realistische simulatie heeft dus ook aannames over marktdiepte nodig.

Druk betekent niet altijd gemakkelijk

De openingstijden van grote financiële centra zorgen voor herkenbare activiteitspatronen, niet voor gegarandeerde liquiditeit. Feestdagen, verschillen in zomertijd, economische publicaties en onverwacht nieuws kunnen die patronen veranderen. Direct na een belangrijke aankondiging kan het bijzonder druk zijn terwijl handelen juist moeilijker wordt: prijzen bewegen snel en de beschikbare hoeveelheid op elk prijsniveau kan afnemen.

Slippage is het verschil tussen de verwachte uitvoeringsprijs en de ontvangen prijs. Ze kan gunstig of ongunstig zijn. Een marktorder geeft prioriteit aan uitvoering in plaats van een bepaalde prijs. Een limietorder stelt een prijsgrens, maar kan onuitgevoerd blijven. Geen van beide neemt de economische onzekerheid van de positie weg zodra die bestaat.

Meet frictie voordat je een idee beoordeelt

Bij een methode die op kleine koersbewegingen mikt, kunnen spreads en commissies het brutoresultaat opslokken. Als de gemiddelde brutowinst maar enkele pips bedraagt, kan iets slechtere uitvoering het vermeende voordeel al wegnemen. Een test met middenkoersen zonder kosten onderzoekt daarom iets anders dan de vraag of de methode werkelijk uitvoerbaar is.

Noteer voor een educatief observatielogboek op verschillende tijdstippen hetzelfde valutapaar en dezelfde hypothetische omvang. Noteer biedprijs, laatprijs, spread, geplande gebeurtenissen en of de koers veranderde terwijl je hem opschreef. Dit is geen zoektocht naar een magisch handelsuur. Het laat zien dat markttoegang variabele kosten heeft en dat een rustig ogende grafiek weinig zegt over beschikbare liquiditeit. Plaats geen echte orders alleen om waarnemingen te verzamelen.

Lees het volledige schema

Commissievrij is niet hetzelfde als kostenvrij. De spread kan een opslag bevatten, terwijl nachtelijke financiering, omwisseling en opnamekosten elders in het kostenschema staan. Een nuttige vergelijking zet elke kostenpost om naar dezelfde rapportagevaluta en aanhoudperiode. Promotionele koppen vervangen die berekening niet.

Bewaar ook gedeeltelijk uitgevoerde, geweigerde en niet-uitgevoerde orders. Een limietorder begrenst de prijs van een eventuele uitvoering, maar garandeert die uitvoering niet. Maak onderscheid tussen aangevraagde, geaccepteerde en uitgevoerde hoeveelheid en noteer de bereikte prijs. Alleen geslaagde transacties bekijken verbergt kansen die op de grafiek bereikbaar leken, maar in de praktijk niet beschikbaar waren.